Redakcja | Regulamin | Recenzenci | Prenumerata | Numer Bieżący | Archiwum | Szukaj

Streszczenia Spis Treści »

Tom. 9/2010 Nr 2(31)
Hiperglikemia u noworodka

1Przemko Kwinta
1PAIP, Katedra Pediatrii, Klinika Chorób Dzieci UJ
Adres do korespondencji:
Słowa kluczowe:

Częstość hiperglikemii u noworodków nie jest dokładnie określona. Grupami ryzyka wystąpienia hiperglikemii są przede wszystkim noworodki z ekstremalnie małą i bardzo małą urodzeniową masą ciała oraz noworodki będące pacjentami oddziałów intensywnej terapii. Do rzadkich przyczyn hiperglikemii należy cukrzyca noworodkowa (przejściowa oraz trwała). Stosowanie leków (np. kortykosteroidów), ciężki stan ogólny noworodka, posocznica są również istotnymi czynnikami ryzyka hiperglikemii.
Z historycznego punktu widzenia za najistotniejszą przyczynę hiperglikemii uznawana była nieadekwatna, zbyt duża podaż glukozy. Bieżące dane wskazują, że zwłaszcza u noworodków urodzonych przedwcześnie hiperglikemia związana jest z takimi zjawiskami, jak nadmierna endogenna produkcja glukozy, oporność na insulinę czy też niedojrzałość mechanizmów transportujących glukozę do komórek (GLUT-4).
Hiperglikemia jest stanem zagrożenia u noworodka. Do najistotniejszych powikłań hiperglikemii należą odwodnienie hiperosmotyczne, kwasica metaboliczna, a u noworodków z bardzo małą urodzeniową masą ciała – krwawienia śródczaszkowe.
Postępowanie z noworodkiem z hiperglikemią powinno obejmować właściwe monitorowanie stężenia glukozy we krwi i moczu, dokładny bilans podaży glukozy, aminokwasów i lipidów oraz w uzasadnionych sytuacjach klinicznych – leczenie insuliną. Opublikowane zostały opracowane przez międzynarodowych ekspertów wytyczne dotyczące zapobiegania hiperglikemii u noworodków (Cochrane Database Syst Rev. 2009 Jul 8;(3):CD007615.