Endokrynologia Pediatryczna (Suplementy), Tom 5 | Rok 2006 | Nr 5(5)
DOI: 10.18544/EP-02.05.05.0789
Wylew do nadnerczy u noworodków: obraz kliniczny i ultrasonograficzny
1Katedra i Klinika Pediatrii i Endokrynologii Akademii Medycznej w Warszawie
2Zakład Radiologii Pediatrycznej Akademii Medycznej w Warszawie
Streszczenie
Wylew do nadnerczy w okresie prenatalnym i noworodkowym stanowi coraz częściej, ze względu na rozwój badań ultrasonograficznych, rozpoznawany problem kliniczny. Etiologia wylewów do nadnerczy nadal pozostaje niewyjaśniona. Zwraca się uwagę na związek ich występowania z szeroko pojętym urazem okołoporodowym wywołanym porodem zabiegowym, niedotlenieniem, zakażeniem wewnątrzmacicznym czy skazą krwotoczną. Wylew do nadnerczy najczęściej wykrywany jest przypadkowo w badaniu ultrasonograficznym wykonanym z innych wskazań klinicznych. Znacznie rzadziej wylew manifestuje się objawami jak niedokrwistość, żółtaczka, hipotensja, sinawe zabarwienie moszny. Wyjątkowo rzadko spotykane są przypadki przebiegające gwałtownie, z objawami niewydolności kory nadnerczy.
Przedstawiamy grupę 10 noworodków hospitalizowanych w Klinice Pediatrii i Endokrynologii AM w latach 2003-2006 z powodu stwierdzonego w badaniu ultrasonograficznym wylewu do nadnerczy. Analizowano: przebieg ciąży i porodu; czynniki predysponujące do wystąpienia wylewu; wiek, w którym rozpoznano wylew; jego wielkość i lokalizację; wiek całkowitej regresji zmiany; obecność objawów klinicznych i biochemicznych wskazujących na niewydolność nadnerczy; poziom kortyzolu w surowicy krwi.
Wszystkie noworodki były urodzone o czasie; przeważała płeć męska. Masa urodzeniowa ciała wynosiła od 2940g do 4360g. U wszystkich pacjentów wykluczono zaburzenia układu krzepnięcia jako przyczynę wylewu. W wywiadzie okołoporodowym u 2 pacjentów stwierdzono uraz okołoporodowy, u 5 infekcję wewnątrzmaciczną, u 1 niedotlenienie z zespołem MAS. Jeden noworodek miał jednocześnie 2 czynniki ryzyka a u 1 nie wystąpiły żadne czynniki predysponujące. Wylew rozpoznawano u wszystkich pacjentów w pierwszym tygodniu życia w Oddziałach Noworodkowych. Diagnostykę w Klinice rozpoczynano średnio w 11 dobie życia. U 9 noworodków stwierdzano wylew jednostronny; najczęściej do prawego nadnercza (7/9). U jednego pacjenta wylew był obustronny. W większości przypadków przebieg kliniczny był bezobjawowy – u jednego z pacjentów obecne było zasinienie moszny; u 5 przedłużająca się żółtaczka – pacjenci ci nie demonstrowali klinicznych i biochemicznych objawów niewydolności kory nadnerczy. U pacjenta z obustronnym wylewem obecne były objawy niewydolności kory nadnerczy i konieczna była substytucja preparatami gliko- i mineralokortykosteroidów. Całkowita regresja wylewu u 7 pacjentów była stwierdzona po 3 miesiącach obserwacji. Wnioski: 1. U każdego noworodka z wylewem do nadnerczy należy oznaczyć koagulogram celem wykluczenia zaburzeń krzepnięcia. 2. Wszyscy pacjenci z wylewem do nadnerczy wymagają systematycznego monitorowania ewolucji zmiany w badaniu USG. 3. U większości noworodków z jednostronnym wylewem do nadnerczy nie dochodzi do rozwoju niewydolności kory nadnerczy. 4. Wydaje się, że przy braku objawów klinicznych i biochemicznych niewydolności kory nadnerczy nie ma konieczności rozszerzania diagnostyki hormonalnej. 5. Krwiak moszny jako jeden z rzadkich, ale możliwych objawów krwawienia do nadnerczy zobowiązuje do wykonania badania USG jamy brzusznej celem oceny nadnerczy
Piśmiennictwo
